Türkmenistan Hapishaneleri: İşkence, Zorla Çalıştırma ve Suç Ekonomisi Sistemi

Türkmenistan Hapishaneleri: İşkence, Zorla Çalıştırma ve Suç Düzeni Türkmenistan’ın cezaevi sistemi, işkence, zorla çalıştırma, gasp ve suç örgütleriyle iç içe geçmiş kapalı bir yapıdır. Bu sistemde işkence bir uygulama değil, sistemin temelidir. Girişte İşkence Yeni gelen mahkûmlar: zorla soyundurulmakta, çömelme hareketlerine zorlanmakta, dövülmekte, psikolojik olarak aşağılanmaktadır. Amaç, mahkûmu ilk andan itibaren kırmak ve itaat altına almaktır. Karantina = Yalnız İşkence Karantina koğuşları fiilen disiplin hücreleri gibi kullanılmaktadır. 4 kişilik hücrelerde 25–30 kişi tutulmaktadır. Beton zemin, yatak yok, havalandırma yok. Aşırı sıcak ve soğuk işkence yöntemi olarak kullanılmaktadır. Karantinadan çıkmak çoğu zaman rüşvetle mümkündür. “Mal Bazar” — Mahkûmların Satılması Yeni gelen mahkûmlar, maddi durumlarına göre suç grupları arasında paylaştırılmaktadır. Bu süreç aleni şekilde, aşağılayıcı törenlerle yapılmaktadır. Zorla Çalıştırma Mahkûmlar ağır ve onur kırıcı işlerde çalıştırılmaktadır. En alt statüde bulunan “obizhenniye” grubu en ağır işlere zorlanmaktadır. Aylık ücret 100–150 manat civarındadır. Hastane kolonilerinde maaş 1450 manat olup yarısına el konulmaktadır. Borç Üzerinden İşkence Cezaevi içi kumar borçları şiddet yoluyla tahsil edilmektedir. Mahkûmlar dövülmekte, eşyaları alınmakta ve disiplin hücrelerine konulmaktadır. Uyuşturucu Ticareti Psikotrop maddeler, cezaevi personelinin bilgisi ve katılımıyla yayılmaktadır. Bu maddeler bağımlılığa, karaciğer hasarına ve ölümlere yol açmaktadır. Suç Yönetimi Cezaevlerinde: “Stos” aylık harç toplar, “Smotryashchiy” tüm düzeni kontrol eder, suç yapıları ile idare iş birliği içindedir. Mahkûmların hiçbir hukuki güvencesi kalmamaktadır. Hukuki İhlaller Bu sistem şu belgeleri açıkça ihlal etmektedir: Nelson Mandela Kuralları, İşkenceye Karşı Sözleşme, BM Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi (md. 7, 9, 10), Türkmenistan Anayasası, Ulusal Ceza Usul Kanunu. Türkmenistan cezaevi sistemi hukukun varlığıyla bağdaşmamaktadır. Uluslararası Bağlam Zorla kaybedilme vakaları ve Türkmenistan’a iade edilen kişilerin karşı karşıya kaldığı ağır riskler, cezaevlerinin insanlar için ölümcül tehlike taşıdığını göstermektedir. Sonuç Türkmenistan hapishaneleri: işkence merkezleridir, zorla çalıştırma kamplarıdır, suç ekonomileridir, günlük gasp alanlarıdır, sağlık hizmeti olmayan yerlerdir, insan onurunun yok edildiği mekânlardır. Bu sistem insanları ıslah etmez — yok eder. DAYANÇ’ın Tavsiyeleri Birleşmiş Milletler’e: acil izleme misyonu gönderilmesi, işkence ve kayıplar özel raportörlerine erişim sağlanması. AGİT’e: sistematik ihlaller hakkında soruşturma açılması. Kızılhaç’a (ICRC): hapishanelere tam ve sınırsız erişim talep edilmesi. HRW ve Amnesty’ye: izleme ve belgelemelerin genişletilmesi. Türkmenistan Hükümetine: Nelson Mandela Kurallarını ihlal eden tüm disiplin hücrelerinin kapatılması, işkence ve uyuşturucu ticaretine karışan görevlilerin yargılanması, idarenin suç yapılarından ayrılması, tıbbi hizmetlerin sağlanması ve insani muamele, kamu denetim mekanizmalarının oluşturulması.