İşte bu güzel aile — “önce” ve “sonra”.

İşte bu güzel aile — “önce” ve “sonra”. Bir tek klan, #Berdymuhammedovyh, kendi diktatörlüğünü güçlendirmek uğruna suç yoluyla binlerce böyle ailenin hayatını ve kaderini yerle bir etti. Bu hikâye tek bir aileye ait değil — bu, bir ulusun, bir neslin ve milyonlarca Türkmenistanlının hayalini kurduğu geleceğin hikâyesidir. Ama karşılığında insanlara yalnızca ölçülemez bir acı, korku, kırılmış bir ruh hâli, nefretin tohumu ve çaresizliğin gözyaşları verildi. İnsanlar adalete olan inancını kaybediyor. Mutluluk yerine — mücadele. Barış yerine — kaçırmalar, uydurma davalar, işkenceler ve umutların yok edilmesi. İktidar, insanları normal bir yaşam hakkından mahrum bıraktı ve başkalarının kaderi üzerinde karar verme tekelini eline aldı. Türkmenistan vatandaşlarının neredeyse hiçbir koruma aracı yok — geriye yalnızca ses kalıyor. Ama o sesi de ellerinden alıyorlar: sadece bastırmıyorlar — öldürüyorlar. Bütün dünyanın gözü önünde. Birileri hayatına sakin sakin devam ediyor, alışverişe gidiyor, çocuklarını okula götürüyor; kaçırılanların ve baskı görenlerin aileleri ise her güne sonuç vermeyen bir mücadeleyle başlıyor. Peki bu durum nasıl değiştirilebilir? Seçenekler var — ama dünyanın sesine ve uluslararası kurumların gerçek baskısına ihtiyaç var. Dünya susmayı bırakırsa, insanlara yeniden korunma araçları kazandırılabilir; iktidara ise hiçbir şey bırakılmaz. O zaman Anayasa’nın “garantörleri” neyin hesabını verdiklerini bilir. Çağrı: Bu hikâyeyi paylaşın, insan hakları örgütlerini ve diplomatik misyonları etiketleyin, dilekçeleri imzalayın, bağımsız soruşturmalar ve mağdurlar için koruma talep edin. Adalet sağlanana kadar susmayacağız.