Aşkabat. Aralık. Sabah saat dört. Bu saatte çocuklar uyuyor olmalıydı. Sıcakta. Güvende. Ama o gece, çok küçük yaştaki çocuklar, Rusya Federasyonu Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Türkmenistan’a yaptığı resmî ziyaret sırasında karşılamada yer almaları için soğuğa çıkarıldı. Yetişkin protokol görevlileri ve delegasyon üyeleri kalın giysiler içindeyken, çocuklar hafif kıyafetlerle bekletildi. Kendi istekleriyle değil. Kendi seçimleriyle değil. Kim karar verdi çocukların devlet protokolünün parçası olmasına? Kim onları sabah dörtte uyandırıp siyasi bir görüntü için dışarı çıkardı? Kim onların sağlığı ve güvenliği için sorumluluk aldı? Bu bir gelenek değildir. Bu bir saygı değildir. Bu, çocuk haklarının ihlalidir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’ne göre, her koşulda çocuğun üstün yararı esas alınmalıdır — devletin çıkarları değil, iktidarın görüntüsü değil, televizyon kameraları değil. Bir çocuk siyasi bir ziyaret için üşümek zorunda değildir. Bir çocuk yetişkinlerin resmî törenlerine katılmak zorunda değildir. Bir çocuk sembol değildir, dekor değildir. Hiçbir yetişkin, statüsü ya da makamı ne olursa olsun, çocukları kamusal siyasi ritüellerde kullanma hakkına sahip değildir. Devlet gücü çocukları sadakat ya da imaj göstergesi olarak kullandığında, güç göstermiş olmaz — çocukluğa saygısızlık göstermiş olur. Çocuklar sabah saat dörtte uyuyor olmalıdır. Ve yetişkinler verdikleri kararların sorumluluğunu taşımalıdır.
Dayanch olarak, her bireyin temel
haklarını korumak ve geliştirmek
için çalışıyoruz.